De straat
Boulevard Poissonnière en de Grands Boulevards: een korte geschiedenis
Van stadsmuren tot promenades tot theaters: het stuk van Parijs waar de show wordt opgevoerd.
Reserveer je stoel ↗Kort antwoord
Boulevard Poissonnière is een strook van 351 meter van de Grands Boulevards, gevormd in 1676 op de ring die de oude muren van Parijs verving. Hij ligt op de grens van het 2e en 9e arrondissement, tussen Boulevard de Bonne-Nouvelle en Boulevard Montmartre, en huisvestte een café-concert, vroege bioscopen en sinds 1921 het Théâtre des Nouveautés.
Van wallen naar boulevards
Volgens de Engelse Wikipedia begonnen de Grands Boulevards met een plan uit de late jaren 1660 onder Lodewijk XIV's minister Jean-Baptiste Colbert om Parijs te hervormen. Het centrale idee was de gedemilitariseerde stadsmuren te vervangen door een ring van boulevards, vanaf 1670. Strikt genomen volgen de Grands Boulevards de voormalige muren van Karel V en Lodewijk XIII op de rechteroever. Het artikel somt er elf op, in volgorde, van Boulevard Beaumarchais tot Boulevard de la Madeleine, en Boulevard Poissonnière is de zevende. Een muur die ooit mensen buitenhield, was een plek geworden om te wandelen.
De naam en de cijfers
Volgens de Franse Wikipedia dankt de boulevard zijn naam aan de nabijgelegen rue Poissonnière, zelf onderdeel van de chemin des Poissonniers, de route waarlangs vis van de noordelijke Franse kust naar de centrale markten van Les Halles reisde. Hij werd gevormd bij lettres patentes in juli 1676, en een koninklijk besluit van 4 mei 1826 stelde de breedte vast op 35 meter. Hij loopt 351 meter op de grens van het 2e en 9e arrondissement, van Boulevard de Bonne-Nouvelle tot Boulevard Montmartre. Dezelfde pagina vermeldt dat de boulevard wordt bediend door de stations Grands Boulevards en Bonne-Nouvelle.
Een straat van cafés en schermen
Hetzelfde Franse artikel somt op wat hier stond. Le Brébant, een café-restaurant op nummer 32, werd opgericht in 1865. Parisiana, op nummer 27, opende in 1894 als café-concert, werd later een bioscoop en sloot in 1987. Op nummer 7 opende Léon Gaumonts eerste bioscoopzaal, het Gaumont-Théâtre, in 1908 en sloot in 1977. Midi-Minuit, op nummer 14, opende als bioscoop in 1939 en sloot in 1985. Een boulevard die begon als promenade werd achtereenvolgens een plek van eten, zang en film — wat een andere manier is om te zeggen dat hij van meet af aan voor vermaak was gebouwd.
Le Grand Rex op nummer 1
Volgens de Engelse Wikipedia opende Le Grand Rex op 8 december 1932, ontworpen door Auguste Bluysen en ingenieur John Eberson, met Maurice Dufrêne die de grote zaal decoreerde. Filmproducent Jacques Haïk wordt gecrediteerd met het concept. De hoofdauditorium biedt plaats aan 2.702, volgens de infobox, en de gevels, daken, hal en decor zijn sinds 5 oktober 1981 een monument historique. Vandaag fungeert het ook als concert- en showlocatie. De Franse Wikipedia voegt zes kleinere zalen toe, met 100 tot 500 zitplaatsen, naast de grote zaal.
Het Théâtre des Nouveautés op nummer 24
Volgens de Franse Wikipedia werd nummer 24 van de boulevard gebouwd in 1921, naast de bioscoop Max Linder Panorama. Het theater werd ingewijd op 21 april 1921 met La Journée des surprises, van Jean Bouchor, onder Benoît-Léon Deutsch met Gilbert Dupé. De vroege programmering bestond uit operettes en komedies. De naam was al gebruikt door eerdere Parijse theaters, waaronder een op Boulevard des Italiens vanaf 1878, maar het gebouw op Boulevard Poissonnière is het gebouw dat vandaag de show programmeert. De boekingspagina noemt het een eeuwenoud theater, wat de datum van 1921 ondersteunt.
De boulevards als decor
De naburige boulevards gaven hun naam aan een theaterstijl. Volgens de Franse Wikipedia is het théâtre de boulevard ontstaan uit de boulevards van het oude Parijs, waar vanaf de laatste decennia van de 18e eeuw burgerlijke en volkse theaters neerstreken op de Boulevard du Temple, en vanaf het Tweede Keizerrijk vaudevilles en intrige-komedies werden opgevoerd. De Boulevard Montmartre, naast de Boulevard Poissonnière, werd in 1897 door Camille Pissarro geschilderd vanuit zijn kamer in het Grand Hôtel de Russie, in een reeks van 14 werken, waarvan één een nachtgezicht is. Volgens Wikipedia bevindt de nachtversie zich in de National Gallery.
Wat je onderweg moet opmerken
Kijk omhoog naar de gevels, die volgens de lijsten van Wikipedia cafés, bioscopen en een theater omvatten, en let op de breedte van de straat, die volgens de Franse Wikipedia in 1826 op 35 meter werd vastgelegd. Merk op hoeveel begane gronden ooit bioscoop of muziekhal zijn geweest. De boekingspagina vermeldt dat de voorstelling plaatsvindt op 24 Boulevard Poissonnière, in het 9e arrondissement, dus de bevestigingsmail is het beste om te volgen voor de exacte route op de avond zelf. Hier worden geen afstanden of wandeltijden vermeld, omdat de bronnen die niet geven.
Veelgestelde vragen
Hoe lang is de Boulevard Poissonnière?
De Franse Wikipedia geeft 351 meter, tussen de Boulevard de Bonne-Nouvelle en de Boulevard Montmartre.
Wat is er in de buurt van het theater?
Le Grand Rex bevindt zich op nummer 1, en de bioscoop Max Linder Panorama staat naast het Théâtre des Nouveautés op nummer 24, volgens de Franse Wikipedia.
Bronnen
- French Wikipedia: Boulevard Poissonnière
- English Wikipedia: Grands Boulevards
- English Wikipedia: Le Grand Rex
- French Wikipedia: Théâtre des Nouveautés
- French Wikipedia: Théâtre de boulevard
- English Wikipedia: Boulevard Montmartre, Spring (Pissarro's 1897 series)
- The booking page for How to Become a Parisian, on GetYourGuide