Ulica
Boulevard Poissonnière i Wielkie Bulwary: krótka historia
Od miejskich murów po promenady i teatry: odcinek Paryża, w którym rozgrywa się spektakl.
Zarezerwuj miejsce ↗Szybka odpowiedź
Boulevard Poissonnière to 351-metrowy odcinek Grands Boulevards, powstały w 1676 roku na obwodnicy, która zastąpiła dawne mury Paryża. Leży na granicy 2. i 9. dzielnicy, między Boulevard de Bonne-Nouvelle a Boulevard Montmartre, i gościł café-concert, wczesne kina, a od 1921 roku Théâtre des Nouveautés.
Od wałów obronnych po bulwary
Angielska Wikipedia podaje, że Grands Boulevards powstały w ramach planu z późnych lat 60. XVII wieku, opracowanego za rządów ministra Ludwika XIV, Jean-Baptiste'a Colberta, mającego na celu reformę Paryża. Jego główną ideą było zastąpienie zdemilitaryzowanych murów miejskich pierścieniem bulwarów, począwszy od 1670 roku. Ściśle rzecz biorąc, Grands Boulevards biegną śladem dawnych murów Karola V i Ludwika XIII na prawym brzegu. Artykuł wymienia jedenaście z nich w kolejności, od Boulevard Beaumarchais do Boulevard de la Madeleine, a Boulevard Poissonnière jest siódmy. Mur, który niegdyś trzymał ludzi z dala, stał się miejscem ich spacerów.
Nazwa i liczby
Francuska Wikipedia podaje, że bulwar zawdzięcza swoją nazwę pobliskiej rue Poissonnière, będącej częścią chemin des Poissonniers – trasy, którą ryby wędrowały z północnego wybrzeża Francji do centralnych hal targowych Les Halles. Powstał na mocy listów patentowych w lipcu 1676 roku, a królewskie rozporządzenie z 4 maja 1826 roku ustaliło jego szerokość na 35 metrów. Ciągnie się na długości 351 metrów na granicy 2. i 9. dzielnicy, od Boulevard de Bonne-Nouvelle do Boulevard Montmartre. Ta sama strona podaje, że bulwar obsługują stacje Grands Boulevards i Bonne-Nouvelle.
Ulica kawiarni i ekranów
Ten sam francuski artykuł wymienia, co niegdyś mieściło się w tym miejscu. Le Brébant, kawiarnia-restauracja pod numerem 32, powstała w 1865 roku. Parisiana pod numerem 27 otworzyła się w 1894 roku jako café-concert, później stała się kinem i została zamknięta w 1987 roku. Pod numerem 7 pierwsza sala kinowa Léona Gaumonta, Gaumont-Théâtre, otworzyła się w 1908 roku i działała do 1977 roku. Midi-Minuit pod numerem 14 otworzyło się jako kino w 1939 roku i zostało zamknięte w 1985 roku. Bulwar, który zaczął się jako promenada, stawał się kolejno miejscem jedzenia, pieśni i filmu — co jest innym sposobem powiedzenia, że od samego początku był stworzony do rozrywki.
Le Grand Rex pod numerem 1
Angielska Wikipedia podaje, że Le Grand Rex został otwarty 8 grudnia 1932 roku, zaprojektowany przez Auguste’a Bluysena i inżyniera Johna Ebersona, a Maurice Dufrêne odpowiadał za dekorację wielkiej sali. Za pomysłodawcę uważa się producenta filmowego Jacques’a Haïka. Główna widownia liczy 2 702 miejsca według infoboksu, a fasady, dachy, hall i wystrój są zabytkiem historique od 5 października 1981 roku. Dziś pełni również funkcję sali koncertowej i widowiskowej. Francuska Wikipedia dodaje sześć mniejszych sal, mieszczących od 100 do 500 osób, obok głównej sali.
Théâtre des Nouveautés pod numerem 24
Francuska Wikipedia podaje, że budynek pod numerem 24 przy bulwarze powstał w 1921 roku, obok kina Max Linder Panorama. Teatr zainaugurował działalność 21 kwietnia 1921 roku spektaklem La Journée des surprises Jeana Bouchora, pod kierownictwem Benoît-Léona Deutscha z Gilbertem Dupé. Początkowy repertuar obejmował operetki i komedie. Nazwa była wcześniej używana przez inne paryskie teatry, w tym jeden przy Boulevard des Italiens od 1878 roku, jednak to właśnie budynek przy Boulevard Poissonnière gości dziś przedstawienia. Strona rezerwacyjna nazywa go stuletnim teatrem, co potwierdza data 1921.
Bulwary jako scena
Sąsiednie bulwary dały nazwę pewnemu stylowi teatralnemu. Francuska Wikipedia podaje, że théâtre de boulevard wyrosło z bulwarów dawnego Paryża, gdy od ostatnich dekad XVIII wieku na Boulevard du Temple osiedlały się teatry burżuazyjne i ludowe, a od czasów Drugiego Cesarstwa wystawiano tam wodewile i komedie intryg. Boulevard Montmartre, sąsiadujący z Boulevard Poissonnière, został namalowany przez Camille'a Pissarro w 1897 roku z jego pokoju w Grand Hôtel de Russie, w serii 14 dzieł, z których jedno jest widokiem nocnym. Wikipedia podaje, że wersja nocna znajduje się w zbiorach National Gallery.
Na co zwrócić uwagę podczas spaceru
Spójrz w górę na fasady, które — jak wynika z zestawień w Wikipedii — mieszczą kawiarnie, kina i teatr, i przyjrzyj się szerokości ulicy, którą francuska Wikipedia określa na 35 metrów, ustalonych w 1826 roku. Zauważ, ile parterów miało w swoim czasie kina lub sale music-hallowe. Strona rezerwacji podaje, że spektakl odbywa się pod adresem 24 Boulevard Poissonnière, w 9. dzielnicy, więc to e-mail z potwierdzeniem należy śledzić, by w dniu wydarzenia trafić na miejsce. Nie podajemy tu odległości ani czasów dojścia, ponieważ źródła ich nie podają.
Najczęściej zadawane pytania
Jak długa jest Boulevard Poissonnière?
Francuska Wikipedia podaje 351 metrów, między Boulevard de Bonne-Nouvelle a Boulevard Montmartre.
Co znajduje się w pobliżu teatru?
Le Grand Rex mieści się pod numerem 1, a kino Max Linder Panorama stoi obok Théâtre des Nouveautés pod numerem 24 — według francuskiej Wikipedii.
Źródła
- French Wikipedia: Boulevard Poissonnière
- English Wikipedia: Grands Boulevards
- English Wikipedia: Le Grand Rex
- French Wikipedia: Théâtre des Nouveautés
- French Wikipedia: Théâtre de boulevard
- English Wikipedia: Boulevard Montmartre, Spring (Pissarro's 1897 series)
- The booking page for How to Become a Parisian, on GetYourGuide